İstanbul dönüşü bir sürprizle karşılaştım. Köyden komşumuza bırakmıştık tavukları. Tavuğun birisi gurk olunca 13 yumurtayla gurka yatırmış. Dün 4 nisanda ilk civcivi gördüm. 7-8 nisan da civcivleri beklerken ilk civciv geldi. Henüz fotoğrafını alamadım ama çooook tatlı. İlk kez bu kadar küçük bir civciv görüyorum..çook sevimli çook...
"Ayinesi iştir kişinin / Lafa bakılmaz"
Marmaristen Datça'ya doğru yol aldığınızda,
Datça'ya 20 km tabelası ile Emecik Köyünün
giriş tabelasını görebilirsiniz.
Emeklilik zamanlarımı İstanbul dışında Kuzey Ege'de
Edremit körfezinde memleketim olan küçük bir köyde
geçirmeyi planlarken; hayat, Egenin en güneyine, ilk
cümlede tarifini verdiğim bu köye getirdi beni.
2007 Kasımdan beri yaşadığım bu köyde, köydeki hayatımla
ilgili tecrübelerimi/gözlemlerimi ve kaybolmaya yüz tutmuş
bilgileri zaman buldukça paylaşacağım.
Umarım zamana iyi bir tanıklık ederim.
Ve zaman değişti. Yol kasım 2014 de Emecik'ten Datça'nın içine düştü. Artık Hayat DATÇA'nın içinden akacak..
tavuklar etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
tavuklar etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
5 Nisan 2012 Perşembe
4 Aralık 2011 Pazar
Kümesten Haberler
Artık büyüdüler, kaç ay oldu nisandan bu yana. Horozlar belirginleşti, bir tanesi hediye edildi çoktan.. Piliçler büyüyor, iki tanesinin ayak problemi var doğuştan.
İki tane de brahma tavuk adayını aldık, Bostancık dan geldiler.
Şimdi 19 sakini var kümesin. Şimdiki hallerinden bir kaç görüntü;
Çok çalışıyorlar büyümek için, bahçe onların gübreleri ile coştu.
İki tane de brahma tavuk adayını aldık, Bostancık dan geldiler.
Şimdi 19 sakini var kümesin. Şimdiki hallerinden bir kaç görüntü;
Çok çalışıyorlar büyümek için, bahçe onların gübreleri ile coştu.
5 Haziran 2011 Pazar
Civcivlerimiz
Nisan ayı sonunda Bodrum Kızılağaç köyünden kümese 13 tane bir haftalık civcivleri ile anne göç ettirildiler. İlk resimleri birkaç günlük iken 21 nisanda çekilmiş.
İlk sahibi henüz adını bilmediğim bu güzel kız.
Çok küçükler, bizim kümese geldiklerinde on günlüktüler. Henüz kanatları yoktu. Yukarıdaki resimdekilerden biraz daha büyük yün yumakları şeklindeydi. Ve bir süre sonra akıl ettik ki fotoğraflarını çekelim. Artık kanatları görünmeye başlamıştı.
Yukarıdaki fotoğraftan bir kaç gün sonra bahçede bir çekirge yakaladım, bakalım yiyebilecekler mi diye telden içeriye attım. Güdüleri o kadar güçlü ki, yemlerini bile anneleri parçalayarak yemelerine yardımcı oluyorken bizim ufaklıklar çekirgeyi afiyetle mideye indirmek için birbirleri ile yarıştılar. Ve tabi ben bu lezzetli, protein deposu çekirgeleri avlamaya başladım bahçede. Bazen on, bazen onbeş tane bazen de daha fazla çekirge avladım. Benim kümese yaklaşmam demem onlar için çekirge gelmesi anlamına geldi. Şimdi ne zaman çite doğru yürüsem bahçenin öbür tarafından, kümesin içinden koşarak yanımdalar. İnanılmaz güzel bir duygu. Hayatımda ilk kez tavuk ve civciv besliyorum. Civciv büyütmek çok meşakkatli ama bir o kadar güzelmiş.
Bir tanesinin boynu çıplak, 13 yavru. Çok becerikli bir anne, altına konulan 13 yumurtayı çıkarmış. Bu güne dek hepsini büyütmeyi becerdi. Bu gün artık sizi istemiyorum diye yavrularını yuvada gagalamaya başlayınca onu kümesteki diğer tavukların yanına aldık. Bu geceyi yavrular birbirlerine sokularak geçirecekler. Yarın akşam ise onlar için yaptığım küçük tüneklerine alıştırılacaklar. Annesi artık onları kendinden ayırdığı için biraz da ben yardımcı olacağım büyümelerine.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)




